Roku Pańskiego 2024, dnia ostatniego sierpnia, gdy słońce jeszcze łaskawie przygrzewało, a żniwa ku końcowi się miały, zeszli się bracia kurkowi i goście zacni na placu strzeleckim, aby o zaszczytny tytuł Kurka Żniwnego współzawodnictwo uczynić. Wielce było gwarno, albowiem jedni proch odmierzali, drudzy wzrok ku tarczom kierowali, a trzeci jeno rozważali, gdzie po zawodach kufel najlepiej napełniony znaleźć.

Strzelano z broni krótkiej na dwadzieścia i pięć kroków, a osiemnastu śmiałków do boju stanęło. Nie lada zdumienie ogarnęło zgromadzonych, gdy nasza Królowa Kurkowa, Teresa Galwas, z taką celnością pociski posyłała, iż niejeden brat począł podejrzewać, że chyba sam święty Sebastian jej lufę prowadził. Czterdzieści i osiem punktów zdobyła, pozostawiając za sobą wielu, co jeszcze chwilę wcześniej przechwalali się celnością większą niźli sokół w locie.

Gdy zaś przyszło do finałowego starcia o tarczę i miano Kurka Żniwnego, brat Jacek Trembaczowski okazał się mężem ręki pewnej i oka bystrego. Kurka strącił, a chwałę zdobył, i przez cały nadchodzący rok tytuł ten nosić będzie. Powiadają jednak niektórzy, iż szczęście mu dopisało, bo jeszcze przed zawodami podkowy dotknął, a może i niewiasta jaka uśmiechem go obdarzyła. Jakoż by nie było, zwycięstwo jego zapisano złotymi zgłoskami, a zazdrośnicy musieli przełknąć gorycz porażki niczym zbyt kwaśny miód pitny.

Nie zapomniano też o naszej siostrze Alicji Lech, która kolejne swoje naście lat świętowała. Bracia tedy zgodnym chórem odśpiewali jej sto lat tak donośnie, iż ptactwo z pobliskich drzew zerwało się do lotu, a jeden ze starszych braci przysiągł, iż od owego śpiewu wino w butelce samo mu się wzburzyło. Sama zaś solenizantka przyjęła życzenia z uśmiechem, choć wieku swego zdradzić nie chciała, twierdząc, iż dama liczy jeno wiosny, a nie lata.

Tak oto minął dzień pełen śmiechu, współzawodnictwa i brackiej wspólnoty. Niechaj więc Kurkowi Żniwnemu pióra nie opadną, Królowej celność nie ustaje, a wszystkim braciom i siostrom nigdy nie zabraknie zdrowia, dobrego humoru i pełnych kufli przy wspólnym stole.