O odejściu Brata Lucjana Kieżkowskiego, męża dzielnego i cnotliwego, który w dniu dwudziestym szóstym lutego roku Pańskiego dwa tysiące dwudziestego piątego na wieczny spoczynek został odprowadzony.

Tegoż dnia, dwudziestego szóstego lutego Roku Pańskiego 2025, zgromadzili się Bracia Kurkowi Grodu Bytomskiego oraz Bracia innych Bractw Okręgu Śląskiego, rodzina, przyjaciele i znajomi, aby w ostatnią drogę odprowadzić Brata Lucjana Kieżkowskiego, którego Pan powołał do siebie w mądrości swej niepojętej.

Brat Lucjan, od roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego ósmego członek Bractwa, rychło dał się poznać jako człowiek wielkiego serca, niezrównany strzelec, który w sztuce posługiwania się bronią krótką nie miał sobie równych. Częstokroć podczas turniejów strzeleckich przez Bractwo organizowanych sprawował urząd sędziego, do czego uprawnienia miał należyte i przez wszystkich cenione. W samymże Bractwie powierzona mu była funkcja strażnika broni, którą to pełnił z pilnością, rozwagą i uczciwością, jakiej dziś rzadko się spotyka.

Po dokonaniu obrzędów ostatniego pożegnania, urna z prochami Zmarłego złożona została na cmentarzu Mater Dolorosa w Bytomiu, w miejscu spokojnym i uświęconym modlitwą.

W pamięci naszej pozostanie jako mąż wielce pogodny, o duszy wesołej i sercu otwartym, który żartem celnie i z życzliwością obdarzał bliźnich. Takim też wspominali go towarzysze z Klubu Kajakowego, do którego przez czterdzieści lat należał wiernie i z oddaniem.

Cześć jego pamięci na wieki!
Nomen eius in benedictione sit!